Լիլիթ Կիրակոսյանը փորձառու ակնաբույժ է, որի մասնագիտական ուղին ձևավորվել է շուրջ 25 տարվա կլինիկական աշխատանքի, շարունակական վերապատրաստումների և ժամանակակից ակնաբուժական մոտեցումների կիրառման հիման վրա։ Նրա մասնագիտական գործունեությունը ներառում է աչքի հիվանդությունների ախտորոշում, տեսողության գնահատում և պահպանում, ռեֆրակցիոն շեղումների ուսումնասիրություն, կոնտակտային կորեկցիա, ինչպես նաև ակնաբուժական խորհրդատվություն։

Ակնաբուժությունը բժշկության այն ոլորտներից է, որտեղ ճշգրիտ ախտորոշումը, ժամանակին իրականացված կանխարգելիչ քայլերը և անհատական մոտեցումը կարող են մեծ նշանակություն ունենալ մարդու կյանքի որակի համար։ Այս մասնագիտության մեջ կարևոր են ոչ միայն բժշկական գիտելիքները, այլև մանրակրկիտ ուշադրությունը, հիվանդի գանգատները ճիշտ գնահատելու կարողությունը և յուրաքանչյուր դեպքի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքը։

Լիլիթ Կիրակոսյանը բժշկական կրթությունը ստացել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի մանկաբուժական ֆակուլտետում, որն ավարտել է գերազանցության դիպլոմով։ Կրթական ամուր հիմքը հետագայում շարունակվել է ՀՀ ԱՆ Առողջապահության ազգային ինստիտուտում, որտեղ նա անցել է կլինիկական օրդինատուրա՝ ակնաբուժություն մասնագիտությամբ։

Մասնագիտական գործունեության առաջին տարիներից սկսած՝ նա աշխատել է տարբեր բժշկական հաստատություններում՝ կուտակելով լայն փորձ ինչպես խորհրդատվական, այնպես էլ ախտորոշիչ ակնաբուժության ոլորտներում։ 2002–2004 թվականներին աշխատել է Եղվարդի «Նաիրի» պոլիկլինիկայում՝ որպես ակնաբույժ։ 2004–2005 թվականներին գործունեություն է ծավալել Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի Գարո Մեղրիկյանի անվան աչքի հիվանդությունների կանխարգելման կենտրոնում՝ որպես ակնաբույժ-խորհրդատու։

2005 թվականից մինչ օրս Լիլիթ Կիրակոսյանն աշխատում է «Օպտոմեդ Կանադա» աչքի ախտորոշման կենտրոնում՝ որպես ակնաբույժ։ Կենտրոնում երկարամյա աշխատանքը կարևոր դեր է ունեցել նրա մասնագիտական փորձի խորացման գործում՝ հատկապես աչքի ախտորոշման, տեսողության գնահատման, օպտոմետրիայի և ժամանակակից ակնաբուժական հետազոտությունների ուղղություններով։

2024 թվականից նա իր մասնագիտական գործունեությունը շարունակում է նաև «Ցիտադել» ակնաբուժական կենտրոնում։ Սա նրա աշխատանքային ուղու հերթական կարևոր փուլն է, որտեղ տարիների փորձը համադրվում է ժամանակակից ակնաբուժական ծառայությունների և հիվանդների անհատական խնամքի հետ։

Լիլիթ Կիրակոսյանի մասնագիտական զարգացման կարևոր առանձնահատկություններից մեկը շարունակական կրթությունն է։ Տարիների ընթացքում նա մասնակցել է բազմաթիվ գիտաժողովների, վերապատրաստումների և միջազգային աշխատաժողովների՝ Հայաստանում, Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։ Այս փորձը հնարավորություն է տվել մշտապես հետևել ակնաբուժության նորություններին, տեսողության շտկման ժամանակակից մեթոդներին և ոլորտի միջազգային մոտեցումներին։

2005 թվականին նա մասնակցել է «Հայաստանում կուրության կանխարգելման ազգային ռազմավարական ծրագրի» մշակմանը, ինչպես նաև ծրագրի շրջանակում անցկացված աշխատաժողովի կազմակերպմանը։ Սա կարևոր մասնակցություն է ոչ միայն անհատական բժշկական պրակտիկայի, այլև հանրային առողջապահության տեսանկյունից, քանի որ տեսողության պահպանումն ու կուրության կանխարգելումը պահանջում են համակարգային և հետևողական մոտեցում։

Նույն թվականին նա մասնակցել և զեկույցով հանդես է եկել «Ամերիկյան ակնաբուժական ասոցիացիայի» տարեկան գագաթնաժողովին, ինչպես նաև այցելել Վեսթրվիլի ակնաբուժական կլինիկաներ։ Միջազգային մասնագիտական միջավայրում նման փորձը կարևոր նշանակություն ունի բժշկական մտածողության ընդլայնման և առաջատար փորձի ուսումնասիրման համար։

Հետագա տարիներին Լիլիթ Կիրակոսյանի մասնագիտական հետաքրքրությունները ընդգրկել են օրթոկերատոլոգիան, կոնտակտային կորեկցիան, ռեֆրակցիոն շեղումների շտկման ժամանակակից մեթոդները, կարճատեսության կանխարգելումը, կերատոկոնուսի հետ կապված խնդիրները և ակնաբուժության արդիական այլ ուղղություններ։ Այս թեմաները հատկապես կարևոր են ժամանակակից ակնաբուժության մեջ, քանի որ տեսողության խնդիրները հաճախ պահանջում են ոչ միայն բուժում, այլև երկարաժամկետ վերահսկում և ճիշտ կանխարգելում։

Նա մասնակցել է SOE միջազգային գիտաժողովներին Կոպենհագենում և Վիեննայում, «Vision Expo» վերապատրաստման դասընթացին և ցուցահանդեսին Լաս Վեգասում, ինչպես նաև մի շարք մասնագիտական համաժողովների Երևանում, Կիևում, Աղվերանում և այլ քաղաքներում։ Այս ակտիվությունը խոսում է մասնագետի շարունակական զարգացման, մասնագիտական հետաքրքրասիրության և միջազգային փորձին հետևելու պատրաստակամության մասին։

Առանձնահատուկ տեղ ունի նաև նրա մասնակցությունը հայկական միջազգային ակնաբուժական գիտաժողովներին։ Տարբեր տարիներին նա մասնակցել է այդ գիտաժողովների մի շարք փուլերի՝ հանդես գալով նաև մասնագիտական զեկույցներով։ 2022 թվականին «Մանկաբուժություն և ծերաբուժություն՝ բժշկագիտության երկու հսկաներ» միջոցառման շրջանակում ներկայացրել է զեկույց՝ «Կարճատեսության կանխարգելման մեթոդները» թեմայով։

2024 թվականին Հայկական միջազգային ակնաբուժական վեցերորդ գիտաժողովում հանդես է եկել “Self-Induced Keratoconus” զեկույցով։ Նույն թվականին մասնակցել է նաև “World Keratoconus Day in Armenia III” կոնֆերանսին և «Рефракционная хирургия, WET LAB» ծրագրին՝ Երևան / Մոսկվա ձևաչափով։ Այս ուղղությունները ցույց են տալիս նրա հետաքրքրվածությունը ոչ միայն ընդհանուր ակնաբուժական խնդիրներով, այլև եղջերաթաղանթի, կերատոկոնուսի և ռեֆրակցիոն վիրաբուժության արդիական հարցերով։

Գիտական գործունեության մեջ ևս Լիլիթ Կիրակոսյանն ունի մասնագիտական ներկայություն։ 2019 թվականին “Acta Ophthalmologica” ամսագրում հրապարակվել է “Migraine Headache and High-Tension Glaucoma Among Adult Population Living in Armenia” հոդվածը, որը վերաբերում է ակնաբուժության և ընդհանուր առողջության փոխկապակցվածության կարևոր թեմաներից մեկին։

Տարիների ընթացքում ձևավորված փորձը նրան դարձնում է այն մասնագետներից մեկը, որի աշխատանքում մեծ տեղ են զբաղեցնում ճշգրիտ հետազոտությունը, կանխարգելիչ մտածողությունը և հիվանդի տեսողության պահպանման նկատմամբ պատասխանատու մոտեցումը։ Նրա մասնագիտական գործունեության հիմքում ոչ միայն աչքի հիվանդությունների ախտորոշումն է, այլև մարդու տեսողական առողջության երկարաժամկետ պահպանումը։

Այսօր Լիլիթ Կիրակոսյանը շարունակում է իր աշխատանքը որպես ակնաբույժ՝ համադրելով շուրջ 25 տարվա փորձը, ժամանակակից գիտելիքները և ակնաբուժության ոլորտում շարունակական զարգացումը։ Նրա մոտեցման մեջ կարևորվում են մանրակրկիտ զննումը, ճիշտ խորհրդատվությունը, ժամանակին կանխարգելումը և յուրաքանչյուր հիվանդի համար անհատական լուծում գտնելու կարողությունը։

Նման մասնագիտական ճանապարհը բնորոշ է բժշկի, որի փորձը կառուցվել է ոչ միայն տարիների աշխատանքի, այլև գիտելիքի մշտական թարմացման, միջազգային կրթական փորձի և տեսողության պահպանման նկատմամբ բարձր պատասխանատվության վրա։